ஒரு பேனாவின் பயணம் – 245– சுதாங்கன்

பதிவு செய்த நாள் : 17 பிப்ரவரி 2020

‘சோ நடிக்கக்கூடாது’

  இறு­தி­யில் சோவும், சந்­தி­யா­வும் ஒரு ஒப்­பந்­தத்­திற்கு வந்­தார்­கள். சோ ஏதா­வது புதி­தாக சொல்­வ­தற்கு முன் சந்­தி­யா­வுக்கு ஜாடை விட்­டு­வி­டு­வார். சந்­தி­யா­வும் தயார் ஆகி­வி­டு­வார். ஆனால், ஜெய­ல­லிதா விஷ­யமே வேறு. சோ ஏதா­வது புதி­தாக பேசி­னால், அவ­ரும் அங்­கேயே சோவுக்கு இணை­யாக பதில் கொடுப்­பார். அத­னால்­தான் சோ, ஜெய­ல­லிதா நட்பு உறுதி பட ஆரம்­பித்­தது.

 இந்த ஒய்.ஜி.பி. குழு­வில்­தான் சோவை சினி­மா­வுக்கு கொண்டு போன ` பெற்­றால்­தான் பிள்­ளையா?’ நாட­கம் நடந்­தது. அப்­போது பட்­டு­வும் அந்­தக் குழு­வில் இருந்­தார். அவர் சொல்­லச் சொல்ல அந்த நாட­கத்தை சோ எழு­திக் கொண்டே வரும்­போது, அதில் ` மாட­சாமி’ என்ற மோட்­டார் மெக்­கா­னிக் பாத்­தி­ரம் சோவுக்கு மிக­வும் பிடித்­தி­ருந்­தது. சுமார் ஐந்து காட்­சி­க­ளில் மட்­டுமே வரு­கிற பாத்­தி­ரம் அது என்­றா­லும், நடிப்­புக்கு நல்ல வாய்ப்பு தரு­கிற பாத்­தி­ர­மாக சோ நினைத்­தார். மெட்­ராஸ் பாஷை வேறு. அது தமிழ், ஆங்­கி­லம் ஆகிய இரண்­டை­யும் விட சோவுக்கு அதி­கம் பழக்­க­மான பாஷை. ஆனால், அந்­தப் பாத்­தி­ரம் சோவுக்கு கிடைக்­கும் என்­கிற நம்­பிக்கை சோவுக்­கில்லை.  அப்­ப­டித்­தான் நடந்­தது.

ஆனால், ஐந்தே காட்­சி­கள் வரு­கிற பாத்­தி­ரம் என்­ப­தால் குழு­வின் மூத்த நடி­கர்­கள் அந்­தப் பாத்­தி­ரத்தை ஏற்க தயங்­கி­னார்­கள். வேறு வழி­யில்­லா­மல் அந்த  பாத்­தி­ரம் அது  சோவுக்கே வந்­தது.

 மேடை­யில் ஒரு ரக­ளையே செய்­யக்­கூ­டிய பாத்­தி­ர­மாக அது அமைந்­தது. ஒத்­திகை நடக்க நடக்க, பல வச­னங்­களை சோ சேர்த்­துக் கொண்­டார். நாட­கத்­தின் வெற்­றிக்கு அந்த பாத்­தி­ரமே உத­வு­கிற அள­வுக்கு அது வளர்ந்­து­விட்­டது. அதற்­குக் கார­ணம், நாட­கத்தை எழு­திய பட்டு, அந்த   பாத்­தி­ரத்தை உரு­வாக்­கி­யி­ருந்த விதம்­தான்.

 நாட­கம் நல்ல வெற்­றி­யாக அமைய, அதைப் பற்றி கேள்­விப்­பட்ட கஸ்­தூரி பிலிம்­சின் சுப்­பு­ரா­மன், டைரக்­டர் பீம்­சிங், சிவாஜி ஆகி­யோர் அதை பட­மாக்க நினைத்­தார்­கள். வந்து நாட­கத்­தை­யும் பார்த்­தார்­கள். படம் எடுப்­பது என்று முடி­வும் செய்­தார்­கள். மற்ற பாத்­தி­ரங்­கள் எல்­லாமே பிர­பல சினிமா நடி­கர்­க­ளுக்கே போயிற்று, சோ ஏற்ற பாத்­தி­ரத்தை மட்­டும்  சோவையே நடிக்­கச் செய்ய வேண்­டும் என்று சிவா­ஜி­யும், பீம்­சிங்­கும் முடிவு செய்­தார்­கள். இப்­படி ஒரு வாய்ப்பு வந்­தும், அதை சோ ஏற்­ப­தற்கு பெரும்­பாடு பட­வேண்­டி­ய­தா­யிற்று. ஒரு கட்­டத்­தில் இது நமக்கு வேண்­டாமே என்று கூட சோ நினைக்­கத் துவங்­கி­விட்­டார்.

 


மேடை­யில் சோ ஏற்ற பாத்­தி­ரத்தை ` பார் மகளே பார்’ திரைப்­ப­டத்­தி­லும் செய்ய வேண்­டும் என்ற அழைப்பு, தயா­ரிப்­பா­ளர் வி.சி. சுப்­ப­ரா­மன் அவர்­கள் மூல­மாக வந்­தது. சோ சற்­றும் எதிர்­பா­ராத வாய்ப்பு இது. சோ அப்­போது அதி­கம் சினிமா பார்க்­கும் பழக்­க­மு­டை­ய­வ­ரல்ல. ஏன் படப்­பி­டிப்­பையே பார்த்­த­வர் அல்ல. தற்­செ­ய­லாக தெரு­வில் நடக்­கும் படப்­பி­டிப்­பைக் கூட அவர் பார்த்­த­தில்லை. இப்­படி வாய்ப்பு வந்­த­வு­டன் என்ன செய்­வ­தென்று தெரி­யா­மல் விழித்­தார். கார­ணம் வீட்­டில் பெரிய எதிர்ப்பு வரும். அதே சம­யத்­தில் அந்த வாய்ப்பை நழு­வ­வி­டக்­கூ­டாது என்ற சப­லம் வேறு அவ­ருக்­குள் இருந்­தது.   முத­லில் இரு நண்­பர்­கள் மூல­மாக தயா­ரிப்­பா­ள­ரி­டம் கொஞ்­சம் அவ­கா­சம் வாங்­கி­னார்.

 பின்­னர் வீட்­டில் லேசாக இதை  பற்றி பேச்­சுக் கொடுத்­துப் பார்த்­தார் சோ. தந்தை எதை­யும் சர்­வ­சா­தா­ர­ண­மாக எடுத்­துக் கொள்­ப­வர் என்­ப­தால், உடனே சரி என்று சொல்­லி­விட்­டார். அவ­ரு­டைய தாத்­தாவோ, `இது­வரை உன்­னு­டைய முடி­வு­களை  நீயே­தான் எடுத்து வந்­தி­ருக்­கி­றாய். இதி­லும் அப்­ப­டியே செய்து கொள்’  என்று சொல்­லி­விட்­டார்.

 இப்­போது வீட்­டில் இருந்த ஒரே பெரிய தடைக்­கல் அவ­ரது தாயார்­தான். அவ­ருக்கு சோ சினி­மா­வில் நடிப்­பது சுத்­த­மா­கப் பிடிக்­க­வில்லை. இந்த எதிர்ப்பை எப்­படி சமா­ளிப்­பது என்­பது சோவுக்­குப் புரி­ய­வில்லை. இது ஒரு புற­மி­ருக்க, மற்­றொரு புறத்­தில் பொறாமை கார­ண­மாக, சோவுக்கு வந்த வாய்ப்­பைக் கெடுத்­து­வி­ட­வும் சிலர் முயன்­றார்­கள். ஆனால், அவர்­க­ளு­டைய முயற்சி வெற்றி பெறாத அள­வுக்கு, சிவாஜி கணே­சன், சோவை நடிக்க வைப்­ப­தில் தீர்­மா­ன­மாக இருந்­து­விட்­டார்.

 இன்­னொரு புறம், சோவுக்­குள் இன்­னொரு பெரிய சந்­தே­கம் வந்­தது . சோ அப்­போது டி.டி.கே. நிறு­வ­னத்­தின் சட்ட அதி­காரி. சினிமா வாய்ப்­புக்­காக வேலையை விட்­டு­வி­ட­வேண்­டும் என்ற எண்­ணம் எப்­போ­துமே சோவுக்கு இருந்­த­தில்லை. வேலை­யி­லி­ருந்து கொண்டே படங்­க­ளில் நடித்­து­வி­ட­வேண்­டும் என்­றும், இந்த படத்­தோடு நடிப்­பது போதும் என்­றும்­தான் சோ நினைத்­தார். ஆனால், அலு­வ­ல­கத்­தில் இந்த  பேச்சை சோ எடுத்­த­பொ­ழுது, உட­ன­டி­யாக அதன் அதி­பர் டி.டி. வாசு, அதற்கு முழு சம்­ம­த­ம­ளித்­து­விட்­டார். சாதா­ர­ண­மா­கவே கலை­க­ளில் அவ­ருக்கு உள்ள ஆர்­வம் கூட, இதற்­குக் கார­ண­மாக இருந்­தி­ருக்­க­லாம்.

 இப்­போது சமா­ளிக்க வேண்­டி­யது அவ­ரது தாயா­ரின் எதிர்ப்பை மட்­டும்­தான். ஆனால், அவரோ சற்­றும் மனம் இள­க­வில்லை. அப்­பாவி, ஒன்­றும் அறி­யா­த­வர் என்­ப­தற்­கெல்­லாம் விளக்­கம் அளிக்­க­வேண்­டும் என்­றால், சோவில் தாயா­ரைக் காட்­டி­னால் போது. தெய்வ பக்தி நிறைந்­த­வர். வீட்­டைத் தவிர வெளி உல­கம் அறி­யா­த­வர். பெரிய படிப்பு இல்­லா­விட்­டா­லும், ஒரு முறை படித்­ததை அப்­ப­டியே மன­தில் நிறுத்­திக் கொள்­ளும் திறமை படைத்­த­வர். பரந்த மன­மும், தாராள குண­மும் கொண்ட அவ­ருக்கு, பிடி­வா­தம் நிறை­யவே உண்டு. ஒரு முடிவு எடுத்­தால் எடுத்­த­து­தான். அப்­ப­டிப்­பட்ட அவர்­தான் சினி­மா­வில் மகன் நடிக்­கக்­கூ­டாது என்று தீர்­மா­னித்­த­வு­டன், அந்த பிடி­வா­தத்­தைத் தகர்ப்­பது என்­பது இய­லாத காரி­யம் என்ற அள­வுக்கு நிலைமை போய்­விட்­டது.

 அந்த நிலை­யில் ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்­தது.  சோவின் உற­வி­னர் டி.வி. கிரிஷ் என்­ப­வர், இந்த விஷ­யத்­தில் அக்­கறை எடுத்­துக் கொண்­டார். அவர் அந்த  காலத்­தில் தமி­ழ­கத்­தில் மிக­வும் புகழ் பெற்ற கிரிக்­கெட் ஆட்­டக்­கா­ரர்­க­ளில் ஒரு­வர். ரஞ்சி கோப்­பை­யில் தமிழ்­நாட்­டிற்­கா­க­வும், இந்­திய பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­க­ளுக்­கா­க­வும், மிகச் சிறப்­பாக ஆடி­யுள்ள பேட்ஸ்­மேன் அவர். அவ­ருக்கு ஒரு சந்­நி­யாசி மீது அபார நம்­பிக்கை. அந்த சந்­நி­யா­சியை ` சாய்­பாபா’ என்­று­தான் அழைத்­துக் கொண்­டி­ருந்­தார்­கள். ` நான் அந்த சாய்­பா­பாவை அழைத்­துக் கொண்டு வரு­கி­றேன். அவ­ரி­டம் யோசனை கேட்­போம். அவர் என்ன சொல்­கி­றாரோ, அதன்­படி செய்­து­வி­டு­வோம். அவர் சோ சினி­மா­வில் நடிக்­கட்­டும் என்று சொன்­னால், அவன் போய் நடிக்­கட்­டும். அவர் கூடாது என்று சொன்­னால், அவன் இதை மறந்து விடட்­டும் என்று யோசனை கூறி­னார்.

 ஏதோ ஒரு பல­வீ­ன­மான நேரத்­தில் இதை சோவின் தாயா­ரும் ஏற்­றுக் கொண்­டு­விட்­டார். சோவைப் பொறுத்­த­வ­ரை­யில் எப்­ப­டி­யா­வது இந்த  பிரச்­னைக்கு ஒரு முடிவு வந்­தால் போதும் என்ற நிலை தோன்­றி­விட்­டது. ஆகை­யால், சோவும் சரி என்று சொல்­லி­விட்­டார்.

அந்த பாபா வீட்­டிற்கு வர­வ­ழைக்­கப்­பட்­டார். இடுப்­பி­லும், மார்­பி­லும் மிக­வும் அழுக்­கான துணி. பரட்­டைத் தலை. அதை கிராப்  என்று கூற முடி­யாது. ஜில்பா என்­றும் கூற முடி­யாது. ஒல்­லி­யான உரு­வம். இப்­படி அந்த பாபா தோற்­ற­ம­ளித்­தார்.  சந்­நி­யாசி என்­ப­தால், சோ வீட்­டில் ஏகப்­பட்ட மரி­யாதை.

  ஒரு தட்­டில் பழங்­கள், வெற்­றிலை பாக்கு, தட்­சணை, வேட்டி, துண்டு என்று ஏதேதோ வைக்­கப்­பட்­டன. அதன் எதி­ரில் அவர் அமர்ந்­தார்.

 சோவைப் பார்த்து கேட்­டார். ` உனக்கு சாய்­பாபா மேலே நம்­பிக்கை உண்டா?’

 அவர் பேசி­யது தமி­ழில் அல்ல. தமிழ், தெலுங்கு, ஆங்­கி­லம் மூன்­றும் கலந்த ஒரு­வி­த­மான பாஷை. அதில் அவர் இப்­ப­டிக் கேட்­ட­வு­டன் , சோ சற்று தயங்­கி­விட்டு, ` அவ்­வ­ள­வாக நம்­பிக்கை இல்லை’ என்­றார்.

அந்த சந்­நி­யாசி சோவை முறைத்­துப் பார்த்­தார், ` அவ்­வ­ள­வாக என்­றால் என்ன அர்த்­தம்?’

 ` இல்லை என்­று­தான் அர்த்­தம். அதை அப்­ப­டியே சொல்­வ­தற்கு பதி­லாக அவ்­வ­ள­வாக என்று சொன்­னேன்’ என்­றார் சோ.

 சாமி­யார்,` சரி! அது இருக்­கட்­டும். இப்­பொ­ழுது நான் சாய்­பா­பா­வி­டம் கேட்­டுத்­தான் உன் பிரச்­னைக்கு பதில் சொல்­வேன். சாய்­பாபா தரு­கிற  உத்­த­ரவை நீ ஏற்­றுக் கொள்­வாயா?’

 `சரி! ஏற்­றுக் கொள்­கி­றேன்.’

` உனக்­குத்­தான் சாய்­பாபா மீது நம்­பிக்கை கிடை­யாதே? அப்­பு­றம் அவர் சொல்­வதை  நீ ஏன் ஏற்­றுக் கொள்­கி­றாய்?”

அவர் அப்­படி கேட்­ட­வு­டன் சோ,` இந்த பிரச்­னைக்கு ஒரு முடிவு வந்­தால் போதும் என்று எனக்­குத் தோன்­றி­விட்­டது. என்­னால் ஒரு முடிவை எடுக்க முடி­யா­மல் திண்­டா­டு­கி­றேன். ஆகை­யால் இப்­படி ஒரு முடிவு வந்­தால், அதை ஏற்­றுக் கொண்டு விடு­கி­றேன்’ என்­றார்.

 இதை­ய­டுத்து சாமி­யார், சோவின் தாயா­ரைப் பார்த்­தார் `உங்­க­ளுக்கு சாய்­பாபா மீது நம்­பிக்கை உண்டா?’

`நிச்­ச­ய­மாக நம்­பிக்கை உண்டு’  என்­றார். அவர் சொன்­னது உண்­மை­யும் கூட!

 உடனே அந்த சந்­நி­யாசி, `அப்­ப­டி­யா­னால் சாய்­பாபா கொடுக்­கும் முடிவை நீங்­கள் ஏற்­றுக் கொள்­வீர்­களா?  நான் பாபா­வி­டம் கேட்டு உங்­க­ளுக்­குச் சொல்­லி­வி­டு­கி­றேன்’ என்­றார்.

 சோவின் தாயா­ருக்கு ஒளித்­துப் பேசவோ, சாமர்த்­தி­ய­மா­கப் பேசவோ தெரி­யாது. மன­தில் பட்­டதை அப்­ப­டியே சொல்­லி­வி­டு­வார். அவர் சொன்­னார்,` இவன் சினி­மா­வில் நடிக்­கக் கூடா­துன்­னும் பாபா சொன்னா நான் ஏத்­துக்­கி­றேன். நடிக்­க­ணும்னு சொன்னா அதை நான் ஏத்­துக்­க­மாட்­டேன்’

 இப்­படி சோவின் தாயார் தனது மன­வி­ருப்­பத்­தைத் சொன்­ன­வு­டனே, அந்த சந்­நி­யா­சிக்கு பெருங்­கோ­பம் வந்­தது. எழுந்து நின்று உரக்­கப் பேசி­னார். ` உன் பிள்ளை பாபா மேலே நம்­பிக்கை இல்­லேன்­றான். ஆனால், சொல்ற முடிவை ஒத்­துக்­கி­றதா சொல்­றான். நீ நம்­பிக்கை இருக்­குங்­கிறே. ஆனால், உனக்­குப் பிடிக்­காத முடிவை ஒப்­புக்க மாட்­டேன்­கிறே. அத­னாலே நான் சாய்­பா­பா­கிட்ட முடி­வையே கேக்­கப் போற­தில்லே.’’

 அவ­ருக்கு வந்த கோபத்தை எழுத்­தில் காட்ட முடி­யாது. ருத்ர தாண்­ட­வம்­தான். அடுத்து சோவை  பார்த்­தார். `டேய், நீ எப்­ப­வுமே உன் மன­சுலே சரின்னு  பட்­டதை பண்ணு. அது சரி­யா­கத்­தான் இருக்­கும்’ என்று சொல்­லிட்டு, வெளி­யே­றத் தொடங்­கிய அவர், நின்று சோவைத் திரும்பி பார்த்­தார் ` டேய் ... உன் கோபம்­தாண்டா உனக்கு சத்ரு ‘ என்று கத்­தி­விட்­டுப் போனார்.

 சோவுக்கு ஒன்­றுமே புரி­ய­வில்லை. கோபம் பொங்கி வழிந்­தது அவ­ருக்கு! பேசா­மல் திகைத்து ஒடுங்கி நின்ற சோவைப் பார்த்து, ` கோபம் தான் உனக்கு சத்ரு’  என்று சொல்­லி­விட்­டுப் போனார். ஒரு வேளை அப்­போ­தெல்­லாம் சோவுக்­கி­ருந்த முன்­கோ­பத்தை உணர்ந்து கொண்­டு­விட்­டாரோ, என்­னவோ தெரி­யாது.  அந்த சந்­நி­யாசி வெளி­யே­றிய பிறகு, புயல் அடித்து ஓய்ந்த மாதிரி இருந்­தது. உற­வி­னர் கிரிஷ் அவரை சமா­தா­னப்­ப­டுத்தி அவர் பின்­னா­லேயே போய்­விட்­டார். சோ இஷ்­டப்­படி  நடந்து கொள்­ளு­மாறு அந்த சந்­நி­யாசி சொல்­லி­விட்­டா­லும், அவர் பாபா­வி­டம் கேட்­டும்  முடிவை சொல்­வேன்  என்று கூறி­ய­படி செய்­யா­மல், பாதி­யி­லேயே கோபித்­துக் கொண்டு போய்­விட்­ட­தால், நடிப்­பதா இல்­லையா என்ற கேள்­விக்கு விடை கிடைத்த நிலை தோன்­ற­வில்லை. நடந்த ரக­ளை­யி­னால் சோவின் மனக்­கு­ழப்­பம் அதி­க­மா­ன­து­தான் மிச்­சம்.

  தயா­ரிப்­பா­ளர் சுப்­பு­ரா­ம­னுக்கு கடி­தம் எழுதி, அதை நண்­பர்­கள் முத்து, மாலி மூல­மா­கக் கொடுத்து அனுப்­பி­னார். `வீட்­டில் ஒப்­புக்­கொள்­ள­வில்லை என்­ப­தால், படத்­தில் நடிக்க இய­லாது. கொடுத்த வாய்ப்­புக்கு நன்றி’ என்று கடி­தத்தை எழுதி முடித்து விட்­டார்.

(தொடரும்)