குழந்தையும் குரங்கும்!

பதிவு செய்த நாள் : 17 ஜனவரி 2020

திரு­நெல்­வேலி மாவட்­டம், குறுக்­குத்­துறை, உயர்­நி­லைப் பள்­ளி­யில், 1959ல், 9ம் வகுப்பு படித்­துக் கொண்­டி­ருந்­தேன்.

எங்­கள் ஆங்­கில ஆசி­ரியை அல­மேலு. பள்ளி வளாக அர­ச­மர கிளை­யில் தொட்­டில் கட்டி, அவ­ரது ஒரு வயது குழந்­தையை துாங்க வைத்து, வகுப்பு நடத்­திக் கொண்­டி­ருந்­தார்.

எங்­கி­ருந்தோ வந்த குரங்கு, 'தொப்' என குதித்­தது. கண்­ணி­மைக்­கும் நேரத்­தில் தொட்­டில் அருகே சென்­றது. செய்­வ­த­றி­யாது திகைத்து அலறி விரட்ட முயன்­றோம்.

தொட்­டிலை வேக­மாக ஆட்­டி­யது குரங்கு. குழந்தை வீறிட்டு அழ துவங்­கி­யும் நகர்­வ­தாக இல்லை.

இரு­ளப்­பன் என்ற மாண­வன், 'முகம் பார்க்­கும் கண்­ணாடி இருக்­கி­றதா...' என்று கேட்­டான்.

கைப்­பை­யி­லி­ருந்­ததை கொடுத்­தார் ஆசி­ரியை; இரண்­டடி முன்னே நகர்ந்­த­வன், 'ஸ்...ஸ்...' என்று குரல் கெடுத்­தான்.

திரும்பி பார்த்த குரங்­கின் முன், கண்­ணா­டியை துாக்­கிப் போட்­டான். தொட்­டிலை விட்­டு­விட்டு, கண்­ணா­டியை எடுத்து, திருப்பி திருப்பி பார்த்து ரசிக்க ஆரம்­பித்­தது.

பாய்ந்து சென்று குழந்­தையை துாக்கி வந்­தான் இரு­ளப்­பன். ஆபத்து நேரத்­தில், பயந்து ஒதுங்­கா­மல் சம­யோ­சி­த­மாக செயல்­பட்­ட­வனை வியந்து பாராட்­டி­னோம்.

இந்த சம்­ப­வம், 60 ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன் நடந்­தது. இன்­றும், பசு­மை­யாக என் நினை­வில் உள்­ளது.

-–- வி.லட்­சுமி, சென்னை.