கலைமாமணி வாமனனின் ‘நிழலல்ல நிஜம்’ – 159

பதிவு செய்த நாள் : 24 டிசம்பர் 2018



ஏவி.எம்மிலிருந்து அருட்பெரும்ஜோதி வரை சென்ற ஏ.டி.கே!

ஹாஸ்ய படங்­க­ளில் ஒரு சிரஞ்­சீ­விப் பட­மாக விளங்­கு­வது, பிர­கதி பிக்­சர்ஸ் என்று ஏவி.எம்­மின் முன்­னாள் பேன­ரில் வந்த ‘சபா­பதி’ (1940). தொலைக்­காட்சி சேனல்­க­ளில் இன்­றும் கூட பல­ரால் விரும்­பிப்­பார்க்­கப்­ப­ டும் பட­மாக இது திகழ்­கி­றது.

இந்­தப் படத்­தின் இயக்­கம், ஏ.வி.மெய்­யப்­பன், ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி பி.ஏ., ஆகி­யோ­ரால் செய்­யப்­பட்­ட­தாக ‘சபா­பதி’ பட டைட்­டில் தெரி­விக்­கி­றது.

இந்­தப் படத்­தைக் குறித்து திரு. மெய்­யப்ப  செட்­டி­யார், ‘எனது வாழ்க்கை அனு­ப­வம்’ என்ற கட்­டு­ரைத்­தொ­ட­ரில் இப்­ப­டிக் குறிப்­பி­டு ­கி­றார் :  ‘‘நான் டைரக்ட் செய்த முதல் படம் ‘சபா­பதி’, முழுக்க முழுக்க காமெடி பிக்­சர். சம்­பந்த முத­லி­யா­ரின் நாட­கக்­க­தை­யைத் தழு­வி­யது....கல்கி இந்­தப் படத்­தைப் பாராட்டி இரண்டு பக்­கம் விமர்­ச­னம் எழு­தி­யி­ருந்­தார். (படத்­தில் நடித்த) சாரங்­க­பா­ணியை அவர் தனி­யாக சந்­தித்­த­போது, ‘நிஜ­மா­கவே இது மெய்­யப்ப  செட்­டி­யார் டைரக் ட் செய்த படம்­தானா? ரொம்ப பேஷாக இருந்­தது’ என்று விசா­ரித்­தா­ ராம். கல்கி அந்­தப் படத்­திற்­குச் சிறப்­பாக விமர்­ச­னம் எழு­தி­னார் என்று நினைக்க நினைக்க இப்­போ­தும் பெரு­மை­யாக இருக்­கி­றது.’’

இது தொடர்­பாக மிக முக்­கி­ய­மாக இருந்­தி­ருக்­கக்­கூ­டிய ஏ.டி.கிருஷ்­ண ­சா­மி­யின் பங்­க­ளிப்­பைக் குறித்து அந்­தக் கட்­டு­ரை­யில் ஏ.வி.எம்.செட்­டி­யார் ஒன்­றும் குறிப்­பி­ட­வில்லை.

படத்தை இயக்­கு­கிற பொறுப்பை ஏ.டி.கே. நன்கு நிர்­வ­கித்­த­தன் கார­ண­மா­கத்­தான், பட முத­லா­ளி­யான செட்­டி­யார், ஏ.டி.கேயைப் படத்­தின் டைரக்­ட­ராக பட டைட்­டி­லில் அங்­கீ­க­ரித்­தார். பம்­மல் சம்­பந்த முத­லி­யா­ரின்  ‘சபா­பதி’  மேடை­நா­ட­கத்­தைப் பட­மாக எடுக்­க­லாம் என்று முத­லில் ஐடியா கொடுத்­த­வரே கிருஷ்­ண­சா­மி­தான்.

மூன்று காமெ­டிக் கதை­களை ஒரு பட­மாக வழங்­கிய மெய்­யப்ப  செட்­டி­யா­ரின் ‘வாயாடி’, ‘போலி பாஞ்­சாலி’, ‘யெஸ் யெஸ்’ ஆகி­ய­வறை கிருஷ்­ண­சாமி இயக்­கி­னார்.

பிர­கதி பிக்­சர்­ஸில் உரு­வான கன்­னட வெற்­றிப்­ப­ட­மான ‘ஹரிச்­சந்­தி­ரா’­வும், ஏ.டி. கிருஷ்­ண­சா­மி­யின் இயக்­கம்­தான் (உடன் ஆர். நாகேந்­திர ராவ்).

இதே படம், தமி­ழில் ‘டப்’ செய்­யப்­பட்டு,  தமி­ழில் நேர­டி­யாக வெளி­வந்த கண்­ணாம்­பா­வின் ‘ஹரிச்­சந்­தி­ராவை’ (1944) தோற்­க­டித்­தது. கன்­னட வாய­சைப்­பிற்கு ஏற்ப, நறுக்­கென்ற தமிழ் வச­னங்­களை எழு­தி­ய­வர், ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி. இதன் வாயி­லாக, தமிழ் சினிமா சரித்­தி­ரத்­தில் முதல் டப்­பிங் வச­ன­கர்த்தா என்ற ஸ்தானத்­தை­யும் அவர் பெற்­று­விட்­டார்!

மெய்­யப்ப செட்­டி­யா­ரின் அடுத்த மிகப்­பெ­ரிய ஹிட் பட­மான ‘ஸ்ரீவள்­ளி’­யி­லும் (1945, ‘இயக்­கம்:  ஏ.வி.மெய்­யப்­பன், ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி’ என்று) இரு­வர் பெயர்­க­ளும் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கின்­றன. இயக்­கத்­தைத் தவிர, ‘ஸ்ரீவள்­ளி’­யின் வச­னங்­க­ளை­யும் ஏ.டி.கே. எழு­தி­னார். அவை மிகச்­சி­றப்­பாக அமைந்து, படத்­தின் வெற்­றிக்­குக் கைகொ­டுத்­தன.

மானைத்­தேடி வேடன் வரு­கி­றான். அப்­போது...

வள்ளி :-- ‘என்­னையா தேடு­கி­றீர்?’

வேடன் : -- ‘ஆம், உன்­னைத்­தான்!’

வள்ளி --: ‘இல்லை. எதைத் தேடு­கி­றீர்?’

வேடன் :-- ‘நான் நாடி வந்­தேனே, அதை!’

வள்ளி --: ‘எதை நாடி வந்­தீர்?’

வேடன் : -- ‘தேடிப்­பார்க்­கி­றேனே, இதை, இல்லை இல்லை அதை!’

வள்ளி -:- ‘எதைத் தேடிப் பார்க்­கி­றீர்?’

வேடன் : -- ‘இது என்ன கேள்வி, நான் நாடி வந்­தேனே, அதைத் தேடிப் பார்க்­கி­றேன்’.

வள்ளி --: ‘இது என்ன பதில்? எதைத் தேடு­கி­றீர் என்­றால், நாடி வந்­தேனே அதை. எதை நாடி வந்­தீர் என்­றால், தேடிப்­பார்க்­கி­றேனே அதை. என்ன இது?’

வேடன் : -- ‘பெண்ணே, என் மனம் நிலை தடு­மாறி நிற்­கி­றது’.

வள்ளி --: ‘ஏன்?’

வேடன் :-- ‘நான் மானின் விழி­கள்

என மனம் பூரித்­தது, நின் விழி­க­ளைக் கண்­டு­தான்’.

வள்ளி -:- ‘ஓ...மானையா தேடு­கி­றீர்?’

வேடம் :-- ‘ஆமாம்’.

வள்ளி --: ‘நீர் மானைத் தேடு­வது’...

வேடன் :-- ‘மானா நான் தேடு­வது?’

வள்ளி -:- ‘மான் என்­றீரே?’

வேடன் :-- ‘மான் என்­றால் மானா அது? மானி­டப்­­பி­றவி. மானிட அறிவு. விழி­கள் வார்த்­தை­யா­டும். கால்­கள் நட­ன­மா­டும்’.

வள்ளி : -- ‘ஆகாகா! அபூர்­வ­மான மான். எனக்கு மானைப் பற்­றிப் பேச ஆரம்­பித்­து­விட்­டால் மற்­ற­தெல்­லாம் மறந்­து­வி­டும்.

வேடன் : - ‘ஓகோ!’

வள்ளி --: ‘சரி, இது பெண்­கள் தனித்­தி­ருக்­கும் பிர­தே­சம். அன்­னிய ஆட­வர்கள் அதி­க­மாக வார்த்­தை­யா­டக் கூடாது. நீர் சென்று எல்­லைக்கு வெளி­யில் இரும். நான் நீர் தேடி வந்­த­தைத் தேடி உம்­மி­டம் சேர்ப்­பிக்­கி­றேன்...’.

வேடன் :--- ‘‘ஆகா...தயவு தாட்­சண்­யம் இல்­லாத ஜாதி­யில் நீ தப்­பிப்­பி­றந்­த­வள்....’’

மித­மா­க­வும், இத­மா­க­வும், உணர்­வும் பொரு­ளும் நிரம்­பி­யி­ருக்­கும் வண்­ண­மும் அற்­பு­த­மான வச­னங்­களை ‘ஸ்ரீவள்­ளி’க்கு எழு­தி­னார் ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி. ஆனால் வினோ­தம் என்­ன­வென்­றால், ‘ஸ்ரீவள்ளி’ என்ற சிக­ரத்­தைத் தொட்­டு­விட்டு, மெய்­யப்ப செட்­டி­யா­ரி­ட­மி­ருந்து  பிரிந்­து­விட்­டார்!

வேறு சிலரை உடன் வைத்­துக்­கொண்டு, ‘நாம் இரு­வர்’, ‘வேதாள உல­கம்’, ‘வாழ்க்கை’ முத­லிய படங்­க­ளுக்கு ‘இயக்­கு­நர்’ பத­வி­யில் இருந்­தார் ஏ.வி.மெய்­யப்ப செட்­டி­யார்.  அதன் பிறகு, அவ­ருக்கு மிக­வும் தகுந்த தயா­ரிப்­பா­ளர், ஸ்டூடியோ அதி­பர் ஆகிய பிரத்­யேக வேலை­க­ளில் முழு கவ­னம் செலுத்தி உச்­சத்­தைத் தொட்­டார்.

ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சா­மி­யைப் பொறுத்­த­வரை,  1946லேயே அவர் தன்­னு­டைய அடுத்த படத்தை இயக்க ஆரம்­பித்­து­விட்­டார்! அதன் பிறகு, 1971 வரை 25 ஆண்­டு­கள்,  அவர் பல படங்­களை இயக்­கி­னார். ஆள் பலமோ, பண­ப­லமோ இல்­லாத தனி ஆள் என்­ப­தால், அவர் பல சவால்­களை சந்­தித்­தார், தோல்­வி­க­ளைக் கண்டு துவ­ளா­மல் தொடர்ந்து உழைத்­தார், நினை­வில்  வைத்­துக்­கொள்­ளும் அள­வுக்­குப் பங்­க­ளிப்பு செய்­தார். வட ஆற்­காடு மாவட்­டக்­கா­ர­ரான கிருஷ்­ண­ சாமி, 1905ம் வரு­டம் பிறந்­தார். கல்­லூ­ரி­யில் படித்­துக் கொண்­டி­ருந்­த­போதே, நாட­கங்­கள் எழு­து­வ­தி­லும் நடிப்­ப­தி­லும்  அவ­ருக்கு ஆர்­வம் இருந்­தது. பம்­மல் சம்­பந்த முத­லி­யா­ரின் அமெச்­சூர் நாட­கக் குழு­வான சுகுண விலாஸ சபா­வில் இணைந்து நடிக்­க­வும் செய்­தார்.

ஏ.வி.மெய்­யப்ப  செட்­டி­ யார் சில பாகஸ்­தர்­க­ளு­டன்  சரஸ்­வதி ஸ்டோர்ஸ் என்ற கிரா­ம­போன் ரிக்­கார்டு நிறு­வ­னம் தொடங்­கிய சம­யம் அது. அதில் ‘நாடக கேசட்’ என்ற முறை­யில், பிர­பல நாட­கங்­க­ளின் பாடல்­க­ளும் உரை­யா­டல்­க­ளும் எட்டு ரிக்­கார்­டு­கள் , பத்து ரிக்­கார்­டு­கள் என்று வெளி­வந்­தன. இது­போன்ற நாட­கங்­க­ளின் பாடல்­க­ளை­யும் வச­னங்­க­ளை­யும்  எழு­தி­னார் ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி. இந்த  வகை­யில் ஏ.வி.மெய்­யப்ப செட்­டி­யா­ரு­ட­னான அவ­ரு­டைய தொடர்பு, 1934ம் ஆண்­டி­லேயே தொடங்­கி­விட்­டது. பாகஸ்­தர்­க­ளு­டன் ஏ.வி.எம். எடுத்த இரண்­டா­வது பட­மான ‘ரத்­னா­வ­ளி’­யின் தயா­ரிப்­பில் கிருஷ்­ண­ சா­மி­யும் பங்கு கொண்­டார்.

பிர­கதி பிலிம்ஸ் என்ற பேன­ரில் ஏவி.மெய்­யப்­பன் பூனா நகர ஸ்டூடி­யோ­வில்  ‘நந்­த­கு­மார்’ (1938) என்ற படத்­தைத் தயா­ரித்­தார். பால­கி­ருஷ்­ண­னாக டி.ஆர்.மகா­லிங்­கம் அறி­மு­க­மான இந்­தப் படத்­தில், மகா­லிங்­கத்­திற்­கான முதல் பாடல், ‘யுக தர்ம முறையே’.   இந்­தப் பாடலை எழு­தி­ய­தன்  மூலம், 25 ஆண்­டு­கள் தமிழ் சினி­மா­வில் முழங்­கிய டி.ஆர். மகா­லிங்­கத்­தின் குர­லுக்கு முதல் பாடலை வழங்­கிய பெருமை ஏ.டி.கே.வுக்­குக் கிடைத்­தது.

‘நந்­த­கு­மார்’ படத்­தில், தேவ­கி­யாக நடித்த எஸ்.சரஸ்­வதி என்ற நடி­கைக்­குப் பாடும் குர­லாக, அந்­நா­ளில் பம்­பா­யின் பிர­ப­ல­மான கர்­நா­டக சங்­கீ­தப் மும்­பை­யில் பட­கி­யாக இருந்த லலிதா வெங்­க­ட­ரா­மன்  பயன்­ப­டுத்­தப்­பட்­டார். அந்த முறை­யில், ‘தீன­த­யா­ப­ரனே திவ்­யனே’ என்ற பாடல் தமிழ் சினி­மா­வின் முதல்  பின்­ன­ணிப் பாடல் என்­கிற இடத்­தைப் பெற்­றது. இந்­தப் பாட­லை­யும் எழு­தி­ய­வர் ஏ.டி.கே.தான்!

இரண்­டாம் யுத்த கால­கத்­தில், 1942ல்  ‘‘சென்னை மீது ஜப்­பான் குண்­டு­கள் போடுமோ என்று பயந்து, எல்­லோ­ரும் ஊரை­விட்டு ஓடி­னார்­கள். ஆறு மாத காலம் ஒரே ஒருத்­தர் இருந்து, பிர­கதி ஸ்டூடி­யோவை பார்த்­துக்­கொண்­டார்’’ என்று  ஏ.வி.மெய்­யப்­பன் எழு­தி­யி­ருக்­கி­றார். அந்த நபர் – ஒலிப்­ப­திவு மேதை வி.சீனி­வா­ச­ ரா­க­வன். பிர­க­தி­யின் விஜ­ய­ந­கர மாளிகை வளா­கத்­தில் இருந்து, ஸ்டூடி­யோவை அவர் கண்­கா­ணித்து வந்­தார். அவ­ரு­டன் ஏ.டி.கே.வும் இருந்­தார் என்று எண்ண இட­மி­ருக்­கி­றது.

‘ஸ்ரீவள்­ளி’­யின் வெற்­றிக்­குப்பிறகு, திரு மெய்­யப்­ப­னி­ட­மி­ருந்து கிருஷ்­ண­சாமி பிரிந்­து­ சென்ற நிலை­யில், பிர­பல தெலுங்கு இயக்­கு­நர் பி.புல்­லையா இயக்­கிய, ‘விஜ­ய­லட்­சுமி’ (1946) படத்­திற்கு, கதை, வச­னம் எழு­தி­னார்.

பி.ஆர்.பந்­துலு உன்­ன­த­மாக நடித்த இந்த ‘விஜ­ய­லட்­சுமி’ திரைப்­ப­டம், வித்­தி­யா­ச­மான திரைக்­க­தை­ யை­யும் வச­னங்­க­ளை­யும் கொண்­டி­ருந்­தது. நவம்­பர் 2016ல் வந்த பண­ம­திப்­பி­ழப்பு நட­வ­டிக்­கை­யைப் போல், இதற்கு முன் 1978லும் 1946லும் நடந்­தன. சுதந்­தி­ரம் வரு­வ­தற்கு முந்­தைய ஆண்­டில் வந்த பண­ம­திப்­பி­ழப்­பைத் தன்­னு­டைய கதை­யின் உச்­சக்­கட்­டத்­தில் வைத்து, ஏ.டி.கே. ‘விஜ­ய­லட்­சு­மி’­யின் திரைக்­க­தையை அமைத்­தி­ருந்­தார். இன்­றும் படம் பார்க்­கக் கிடைப்­பது நமது அதிர்ஷ்­டம்­தான்!

கோவை  சென்­டி­ரல் ஸ்டூடி­யோ­ வில் படங்­கள் எடுத்­துக்­கொண்­டி­ருந்த ஜூபி­டர் பிக்­சர்­ஸீக்­காக, ‘வித்­யா­பதி’ (1946) என்ற படத்தை திரைக்­கதை, வச­னம் எழுதி ஏ.டி.கே. இயக்­கி­ னார்.  படம் தோல்வி அடைந்­தது. கே.ஆர். ராம­சாமி நடித்த ‘கங்­க­ணம்’ (1947) படத்­திற்­குக் கதை அமைத்­துக்­கொ­டுத்த கிருஷ்­ண­சாமி, பானு­ம­தி­யும் ஹொன்­னப்பா பாக­வ­த­ரும் நடித்த ‘தேவ­ம­னோ­கரி’ என்ற படத்தை இயக்­கி­னார். இந்­தப் பட­மும் வெற்றி பெற­வில்லை.

இது கிருஷ்­ண­சா­மிக்கு சோத­னை­கள் நிறைந்த ஒரு கால­கட்­ட­மாக இருந்­தி­ருக்­க­வேண்­டும். ‘பாரி­ஜா­தம்’ என்ற படத்தை அவர் இயக்­கத் தொடங்­கி­யி­ருந்­தார். சில காட்­சி­களை எடுத்­தி­ருந்­தார். ஆனால், தயா­ரிப்­பா­ளர்­கள் அவ­ரைத் தூக்­கி­விட்டு கே.எஸ். கோபா­ல­ கி­ருஷ்­ணன் என்­ப­வரை நிய­மித்­த­னர். கிருஷ்­ண­சாமி எடுத்த காட்­சி­கள் கூட மீண்­டும் எடுக்­கப்­ப­டும் என்ற செய்தி வந்­தது. (‘பாரி­ஜா­தம்’ படத்தை இயக்க நிய­மிக்­கப்­பட்­ட­வர், நமக்­குத் தெரிந்த கே.எஸ்.ஜி. அல்ல. ஜெமி­னி­யின் ‘சக்­ர­தாரி’, ‘பணக்­காரி’, ‘நம் குழந்தை’ முத­லிய படங்­களை இயக்­கி­ய­வர்).

ஆனால், திற­மை­யுள்ள கிருஷ்­ண­ சா­மிக்கு பழைய திரை உலக நண்­பர்­க­ளும் சினிமா உல­க­மும் வாய்ப்­பு­கள் அளிக்­கத் தவ­ற­வில்லை. டி.ஆர். மகா­லிங்­கம் தன்­னு­டைய ‘மோக­ன­சுந்­த­ரம்’ படத்­திற்கு, திரைக்­கதை, வச­னம் எழுதி இயக்­கும் பொறுப்பை கிருஷ்­ண­சா­மிக்கு அளித்­தார். பட­மும் ஓர­ள­வுக்­குப் பலித்­தது. இந்­தப் படத்தை இன்­ற­ள­வும் நாம் பார்த்து ரசிக்க முடி­கி­றது.

ஐம்­ப­து­க­ளில் பிர­ப­ல­மாக இருந்த அருணா பிலிம்ஸ் தயா­ரிப்பு நிறு­வ­னத்­தில் தொடர்ந்து வச­னம் எழு­தி­னார் ஏ.டி.கே. (‘ராஜாம்­பாள்’ 1951, ‘குமாஸ்தா’ 1953, ‘தூக்­குத் தூக்கி’ 1954). பிறகு, ‘மேனகா’ (1955), ‘சதா­ரம்’ (1956) ஆகிய படங்­க­ளின் வச­ன­மும் ஏ.டி.கே.யின் கைவண்­ணத்­தில் அமைந்­தன.

கல்­கி­யின் ‘பொய்­மான் கரடு’ என்ற குறு­நா­வலை, சில பாகஸ்­தர்­க­ளு­டன் சேர்ந்து  ‘பொன்­வ­யல்’ (1954) என்ற பெய­ரில் ஏ.டி.கே.  தயா­ரித்­தார். படத்தை தானே இயக்­கி­னார்.

பிறகு,  ‘ஏ.டி.கே. புரொ­டக் ஷன்ஸ்’ என்ற பெய­ரிலே, ‘அறி­வாளி’ என்ற படத்தை தயா­ரித்து இயக்­கி­னார் (1963). சிவா­ஜி­யும் பானு­ம­தி­யும் தலைமை வேடங்­க­ளில் நடித்த இந்­தப் படம் வரு­வ­தற்­குத் தாம­த­மா­னா­லும், வந்­த­பின் ஏமாற்­றம் தர­வில்லை. சமூ­கத்­திற்­குத் தேவை­யான நல்ல கருத்­துக்­க­ளும் அரு­மை­யான நகைச்­சு­வை­யும் (சிவாஜி -பானு­ம­தி­யு­டன், பாலை யா, தங்­க­வேலு, முத்­து­லட்­சுமி, டி.ஆர்.ராமச்­சந்­தி­ரன்), நல்ல பாடல்­க­ளும் ‘அறி­வா­ளி’­யைத் தூக்­கிப்­பி­டித்­தன.

சோவின் ‘மனம் ஒரு குரங்கு’ மேடை­நா­ட­கத்­தைத் திரைக்­காக ஏ.டி.கே. இயக்­கி­னார் (1967). படம் நன்­றாக அமைந்­தது. சோவே கிருஷ்­ண­ சாமி குறித்து சந்­தோ­ஷப்­பட்­ட­துண்டு. தன்­னு­டைய கடைசி படைப்­பாக, அருட்­பி­ர­காச வள்­ள­லா­ரின் சரி­தத்தை, ‘அருட்­பெ­ரும்­ஜோ­தி’­யாக நமக்கு அளித்­தார் கிருஷ்­ண­சாமி (1971).

இந்­தப் பரந்த தமிழ்­நாட்­டில், ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான திரைப்­ப­டங்­கள் வந்து போனா­லும்,  ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி திரைக்­கதை அமைத்து, எழுதி இயக்­கிய ‘அருட்­பெ­ரும்­ஜோதி’  ஒன்­று­தான், ஜீவ­கா­ருண்­யத்தை வலி­யு­றுத்­திய வள்­ள­லார் என்ற மகா­னின் கதையை பொது­மக்­க­ளுக்கு ஜன­ராஞ்­ச­க­மா­க­வும் கச­டு­கள் இல்­லா­ம­லும் எடுத்­துக்­கூ­று­கி­றது. இந்த விஷ­யம் ஒன்­றே­கூட, ஏ.டி.கிருஷ்­ண­சாமி எத்­த­கை­ய­வர் என்­பதை எடுத்­துக்­காட்­டு­கி­றது.

(தொட­ரும்)